İnşaat ve Müteahhitlik Firmaları İçin Sigorta

Müteahhitlik işlerinde sigorta iki ayrı sebeple yapılıyor. Birincisi zorunluluk: kamu ihalelerinde ve kredili projelerde şartname belirli bir teminat yapısını, süreyi ve dain-i mürtehin kaydını şart koşar. İkincisi gerçek koruma: şantiyede fiilen ne olabileceği. Bu ikisi çoğu zaman örtüşmüyor.

Yalnızca şartnameyi karşılamak için alınmış bir poliçe, hakediş ödemesinin önünü açar ama komşu binada çıkan çatlakta yetersiz kalabilir. Tersi de doğru: teknik olarak yeterli bir poliçe, dain-i mürtehin kaydı eksik olduğu için idare tarafından kabul edilmeyebiliyor. Poliçeyi kurarken şartnameyi de şantiyeyi de birlikte okumak gerekiyor.

Pratik bir not: şartnamenin istediği teminat, teklif aşamasında maliyet olarak hesaba katılmalı. İhaleyi aldıktan sonra ortaya çıkan prim, kâr marjından eksiliyor. Teklif hazırlarken ön fiyat çıkarıyoruz ki rakam baştan yerine otursun.

CAR poliçesi (inşaat all-risk) çoğu firmada iş teslim edildiğinde bitmiş sayılıyor. Oysa asıl tartışmalı hasarlar teslimden sonraki aylarda çıkıyor: yalıtım kusuru, çatlak, su sızıntısı. Genişletilmiş bakım devresi teminatı bu dönemde ortaya çıkan ve inşaat sırasındaki bir sebebe dayanan hasarları karşılar. Süresi şartnamedeki teminat süresiyle aynı olmalı; poliçe önce biterse aradaki fark müteahhide kalıyor.

İkinci madde üçüncü şahıs mali sorumluluk limiti. Kazı ve hafriyat sırasında komşu yapıda oluşan hasar, şantiyelerde en sık açılan dosya türü. Limit çoğu poliçede sembolik bir rakamda bırakılıyor; oysa ölçü, komşu yapıların değeri ve olası tahliye maliyeti olmalı. Şehir içinde, bitişik nizam bir parselde çalışıyorsanız bu kalem CAR teminatından daha kritik hâle gelebiliyor.

Alt yüklenici zinciri de aynı başlığın altında. Şantiyede çalışan herkes sizin bordronuzda değil ama iş kazası sonrası açılan dava asıl işverene de yöneliyor. Alt yüklenicilerden poliçe ve limit şartı istemek, sözleşmeye tek satırla yazılabilecek ama sonradan çok pahalıya mal olabilecek bir madde.